هپاتیت سی در بیماران تالاسمی

درس
اطلاعات تکمیلی

به منظور انتقال به درس بعدی لطفا بر روی گزینه “علامت گذاری به عنوان تکمیل شده ” کلیک کنید .

لطفا امتیاز دهید

0 / 5

رتبه صفحه شما:

بیماران مبتلا به تالاسمی با توجه به آنمی و خونگیری های مکرر از اوایل کودکی شیوع بالایی از هپاتیتC  ، دارند.شیوع سرولوژی مثبت(Anti HCV ) در بیماران تالاسمی ایران 18% بوده است از سال 1375 شمسی در ایران خونهای اهدائی از نظر HCV چک شده و میزان بروز عفونت جدید HCV بطور چشمگیری کاهش یافته است علاوه بر شیوع بالای HCV در این بیماران میزان بالای رسوب آهن در کبد آنها و مدت ابتدای طولانی آنها سبب افزایش فیبروز کبدی و سیروز در این بیماران می شود ضمنا باید در بیماران تالاسمی قبل از درمان هپاتیت C ، مارکرهای هپاتیت B چک شود.وجود همزمان این دو عفونت احتمال فیبروز کبدی را بالاتر می برد و ضمنا احتمال خطر شعله ور شدن هپاتیت B،بعد از پاک شدن HCV وجود دارد و حتی باید به عفونت مخفی هپاتیتB نیز در این بیماری دقت شود.از سال 1386 طی یک طرح کشوری بیشتر بیماران تالاسمی مبتلا به هپاتیت C با پگ اینترفرون بدون وبا ریباویرین درمان شدند و میزان SVR (پاسخ پایدار ویروسی)در آنها کمتر از 50 درصد بود بعد از ورود درمانهای خوراکی ضد ویروسی مستقیم هپاتیت C از 5 سال قبل بیشتر بیماران باقی مانده تحت درمان با داکلاتاسویر_سوفوسبوویرویا لدیپارسویر_سوفوسبوویرقرار گرفتند.در صورت وجود سیروز و یا شکست قبلی به اینترفرون مدت این رژیم ها 24 هفته توصیه می شود و در غیر آن 12 هفته است.این درمانها SAFE بوده و میزان آنمی و نیاز به ترانسفوزیون آنها را بیشتر نکرده است.میزان SVF در بیماران تالاسمی با این رژیم حدود 98% بوده است توصیه می شود قبل از درمان در این بیماران اکوکاردیوگرافی قلب انجام شود و به تدافعات داروئی توجه شود.ضمنا با توجه به انتقال Nosocomial در مراکز درمانی و Residual risk در خونهای اهدائی توصیه به چکاپ دوره ای Anti HCV در کلیه ی بیماران تالاسمی می شود.بدیهی است در صورت ابتلا قبلی به هپاتیت c و درمان بطور دوره ای HCV RNA PCN چک شود.پرسنل درمانی باید از لحاظ اسکیرین و درمان باقی مانده بیماران هپاتیتC آموزش داده شوند.

اسکرول به بالا