پاتوفیزیولوژی و علائم بالینی

درس
اطلاعات تکمیلی

به منظور انتقال به درس بعدی لطفا بر روی گزینه “علامت گذاری به عنوان تکمیل شده ” کلیک کنید .

لطفا امتیاز دهید

0 / 5

رتبه صفحه شما:

 

تظاهرات بالینی هپاتیت A

در درجه اول از طریق مدفوعی دهانی منتقل می شود. ویروس مقاوم در برابر اسید بوده و از معده عبور کرده، در روده تکثیر می شود و انتقال به کبد( محل اصلی تکثیر) یافته و  از سلولهای کبدی آلوده به داخل سینوزوئیدها و کانالهای کبدی ریخته می شود و سپس دفع صفراوی به روده ها و از طریق مدفوع دفع می شود. این ویروس در بالاترین غلظت در مدفوع یافت می شود. عفونتزایی مدفوع از 21 روز قبل تا 8 روز پس از شروع زردی است و اوج آن طی 2 هفته قبل از شروع علائم می باشد.  معمولاً خود محدود می شود. گاهی ساب کلینیکال است و احتمال بیماری علامتی به طور مستقیم با سن مرتبط است. کودکان به طور کلی بدون علامت و بزرگسالان علامت دار هستند. نسبت موارد ایکتریک (در مقایسه با موارد بدون ایکتر) از کمتراز 5 درصد در میان کودکان زیر 5 سال تا بیش از 70 درصد درنوجوانان و بزرگسالان  متفاوت است. دوره کمون بیماری دامنه: 15 تا 50 روز(میانگین: 28 روز)مستقل از راه ورود ولی بستگی به دوز عفونی دارد. دوره پرودروم: 1تا7 روز قبل از شروع ادرار تیره و زردی شامل علایم: تب (تا 40 درجه سانتیگراد)، لرز، سردرد، مالزی، خستگی، کاهش وزن، درد شکم، آرترالژی، از دست دادن اشتها، حالت تهوع ، استفراغ، اسهال، سرفه، کوریزا، فارنژیت و بثورات پوستی می باشند. دوره ایکتریک: ادرار تیره، مدفوع کم رنگ یا به رنگ خاک رس، زردی، خارش (علامت کلستاز ، کمتر از 50٪ بیماران)، ظاهرشدن زردی با رفع سریع علائم همراه است. هپاتومگالی با حساسیت به لمس واسپلنومگالی هم در5٪ تا 15٪ موارد دیده می شود. تا هفته سوم بیشتر بیماران احساس بهتری دارند، هپاتومگالی آنها برطرف شده و دارای سطوح نرمال یا تقریباً طبیعی آنزیم های کبدی می باشند.

اسکرول به بالا